تمامی رفرنسها و منابعی که در این کتاب استفاده شدهاند، از آثار خود نویسنده بوده و به نظرم هیچ چیز جدیدی برای ارائه نداشت. به عنوان مثال، معماری سینوفرمی که عنوان این کتاب است، بحثی است در کتاب "محاط در محیط" خود نویسنده.
کتاب خیلی خوبی هست. در واقع طنز تلخی داره از تمامی ناکامیهای بشر در هر دورۀ تاریخی. ترجمه اثر هم روان هست ولی بعضی جاها مشکل داره. ولی در کل کتاب درخور تأملی هست.
در مجموع، این کتاب برای هر کسی که دغدغهی کیفیت زندگی شهری، توسعهی پایدار، و بهویژه سلامت در فضای شهری را دارد، منبعی ضروری و الهامبخش است؛ کتابی که یادآور میشود خلق محیطهای سالم یک ضرورت است، نه یک انتخاب لوکس، و اینکه آیندهی بهتر شهرها با درک عمیق رابطهی میان طراحی و تندرستی آغاز میشود.
مزیت مهم کتاب این است که به جای طرح صرفِ مشکلات، راهکارهای عملی و قابلپیادهسازی ارائه میدهد. نویسندگان با ترکیب دیدگاههای پزشکی، سلامت عمومی و طراحی شهری، به خواننده کمک میکنند بفهمد چه عواملی یک مکان را «سالم» میکند و چگونه میتوان این اصول را در پروژههای واقعی وارد کرد.
یکی از نکات مهمی که این کتاب بهخوبی آشکار میکند، کمبود و کمیابی «محیط سالم» در بسیاری از شهرها و سکونتگاههای معاصر است. در جهان امروز، شهرها اغلب با چالشهایی مثل آلودگی، کمتحرکی، تراکم نامتوازن، کمبود فضاهای سبز و زیرساختهایی مواجهاند که رفاه و تندرستی انسان را تحت تأثیر قرار میدهند. نویسندگان با رویکردی علمی و درعینحال کاربردی نشان میدهند که چگونه طراحی هوشمندانه میتواند این شرایط را اصلاح کند و شهرهایی بسازد که نهفقط محل زندگی، بلکه بستر رشد، نشاط و سلامت باشند.
این کتاب اثری ارزشمند و عمیق در حوزهای است که امروزه بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد: سلامت انسان در بستر محیط ساختهشده. محور اصلی تمام فصلها و مباحث کتاب، مفهوم «سلامتی» است؛ سلامتی نه بهعنوان یک موضوع حاشیهای، بلکه بهعنوان هستهی مرکزی طراحی فضا، برنامهریزی شهری و نحوهی ساخت محیطی که هر روز در آن زندگی میکنیم.
فهرست:
پیشگفتار
فصل 1: از روزگار رفته حکایت (درآمدی بر روششناسی و مسیر پژوهش)
فصل 2: گاهشماری بر آموزش شهرسازی در دانشگاه تهران و دانشگاه ملی ایران
فصل 3: مهندس نادر اردلان
فصل 4: دکتر ایرج اعتصام
فصل 5: دکتر گیتی اعتماد
فصل 6: دکتر سیروس باور
فصل 7: دکتر سید حسین بحرینی
فصل 8: دکتر داریوش بوربور
فصل 9: دکتر فیروز توفیق
فصل 10: مهندس محمدرضا حائری مازندرانی
فصل 11: دکتر سید محسن حبیبی
فصل 12: مهندس کامران دیبا
فصل 13: مهندس احمد سعیدنیا
فصل 14: دکتر اسماعیل شیعه
فصل 15: دکتر احمد عظیمی بلوریان
فصل 16: دکتر علی غفاری -- مهندس عباس شعیبی
فصل 17: مهندس بهرام فریور صدری
فصل 18: دکتر محمدمنصور فلامکی
فصل 19: دکتر مهدی کوثر
فصل 20: دکتر حسین گلابیان
فصل 21: دکتر حسنعلی لقائی
فصل 22: دکتر حمید ماجدی
فصل 23: غایبان و رفتهها
کتابشناسی
این کتاب در واقع سرگذشت پیدایش دانش و حرفۀ شهرسازی را در ایران دنبال میکند و با اندیشمندانی که در این راه زحماتی انجام دادهاند روبرو میکند. یاد کسانی که در بین ما نیستند گرامی.
کتاب "جهانداری داریوش بزرگ" نوشتۀ زندهیاد علیرضا شاپور شهبازی، پژوهشی مستند و تحلیلی دربارۀ ساختار سیاسی و اداری شاهنشاهی هخامنشی در روزگار داریوش یکم است.
نویسنده در این اثر، با تکیه بر کتیبههای شاهی به ویژه سنگنوشتۀ بیستون و دیگر دادههای باستانشناختی و اسناد تاریخی، تصویری روشن از شیوۀ کشورداری داریوش ارائه میکند. پروفسور شهبازی نشان داد که داریوش چگونه پس از فرونشاندن شورشهای آغازین، امپراتوری پهناور هخامنشی را سامان داد و با ایجاد ساختار ساتراپیها، تنظیم نظام مالیاتی منظم، ضرب سکههای شاهی و تثبیت راههای ارتباطی، بنیانی پایدار برای ادارۀ سرزمینهای گوناگون فراهم آورد.
در این کتاب، مفهوم "جهانداری" نه صرفاً به معنای کشورگشایی، بلکه به معنای مدیریت خردمندانه و سازمانیافتۀ یک قلمرو چندقومیتی بررسی میشود. نویسنده با تحلیل دقیق مفاهیم سیاسی در کتیبهها، به اندیشۀ شاهی، مشروعیت قدرت میپردازد و نشان میدهد که چگونه داریوش توانست وحدت سیاسی را در عین حفظ تنوع فرهنگی برقرار کند.
کتاب "پادشاه هفت اقلیم" اثری پژوهشی و ساختارمند در حوزۀ تاریخ ایران باستان است که با رویکردی تحلیلی به مفهوم شاهنشاهی میپردازد. ساختار کتاب بر پایۀ تقسیمبندی موضوعی منسجم شکل گرفته و هر بخش بهصورت مرحلهبهمرحله به بررسی ابعاد مختلف اندیشۀ شاهی، مشروعیت قدرت و جایگاه پادشاه در نظام سیاسی و فرهنگی ایران باستان اختصاص دارد.
از ویژگیهای مهم این اثر، بهرهگیری از مطالعات جدید تاریخنگاری و پژوهشهای بهروز ایرانشناسی است؛ بهگونهای که تحلیلها بر اساس خوانش انتقادی منابع کهن و دستاوردهای پژوهشهای معاصر شکل گرفتهاند. این رویکرد باعث شده کتاب فراتر از یک روایت توصیفی عمل کند و تصویری تحلیلی و علمی از مفهوم شاهنشاهی ارائه دهد.
کتاب خوبی بود؛ نظریات بروز مطرح شده در خصوص روانشناسی محیطی در زمینۀ معماری و شهرسازی مطرح کرد.
نویسندۀ این کتاب یک نمونۀ بارز از انسانی ایرانستیز، ضد ایرانی و نژادپرست است. او در تمامی بخشهای کتاب سعی دارد به خواننده بفهماند که ایرانیان مانند حیوانات میزیستند و یونانیان از آنها برتری داشتند؛ حال آنکه در آن زمان کشوری به نام «یونان» وجود نداشت.
در سراسر کتاب، دشمنی ایرانی به نام «هرودوت» را منبع خویش قرار داده؛ کسی که ایرانیان را «بربر» و حتی «وحشی» خوانده است.
در یک صفحۀ این کتاب نبود که به ایرانیان توهینی وارد نشده باشد.
برای آشنایی با مؤثرترین نمونههای میادین شهری در کشورهای جهان و راهنمای طراحی مناسب آنها این کتاب جزء گزینههای مطلوب است.
جهت بررسی نمونههای موردی و توضیح و تفسیر آنها کتاب بسیار مناسبی است. حیف که بسیار به این اثر کم توجهی شده است.
