به نام پروردگارِ چَشم
هر گاه که نوشته های خود را نگریستم تنها در پِی تلاش برای
بروز حالاتی بودم تا بتوانم آنچه در دل دارم را به مختصر به فهم برسانم ؛ و افسوس هیچ گاه توان من قدرت رقبت با چنین
واژهایی را نداشت و دستانم حقیر تر از آنچه که میبایست ، در برابر چشم هایی بود که به شرح آنها میپرداخت و نوشتهایم را
یَله میساخت تا از چهار چوب مشخصی تبعیت نکنند و من
ناتوان تر از بیان هر آنچه بودم که می اندیشیدم....
