بهسازی و نوسازی بافت‌های کهن شهری

مبانی نظری طرح‌های شهری در ایران عمدتا برخاسته از مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و نیز متکی بر قانون "تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی" است. اما دیدگاه‌های نظری آن از جریانات توسعه‌ی شهری در سطح جهانی سرچشمه می‌گیرد. جریان توسعه‌ی شهرنشینی در ایران با یک قرن تاخیر نسبت به جوامع صنعتی رخ داد و حاصل توسعه، شکل گرفتن تجمعات عظیم انسانی و اسکان در مجموعه‌های بی‌انتظام شهری است. ناکارآمدی طرح‌های توسعه‌ی شهری در دو دهه‌ی اخیر، شهرسازی کشور را با بحران مواجه کرده است. از این رو وزارت مسکن و شهرسازی به منزله‌ی متولی این امر، کمیته‌ای برای بازنگری در ساختار قوانین و مقررات شهرسازی و شرح خدمات تهیه‌ی طرح‌های شهری تشکیل داد که حاصل کار آن‌ها بازنگری در شرح خدمات طرح‌های جامع و عرضه‌ی رویکردی جدید به طرح‌های توسعه‌ی شهری با نام "راهبردی ساختاری" بود. برای نفی قطعیت طرح‌های جامع باید راه‌حل‌های نوین مطابق با زندگی معاصر هم‌چون تفکر ساختارگرایی مطرح شود بدین‌معنا که جهان دارای ساختار است. از دیگر مولفه‌ها نبود قاطعیت و جزمیت در طرح‌های شهری است در حالی که طرح‌های جامع همواره مدعی جامعیت در زمان و موضوع هستند که اشتباه است. کتاب حاضر حاصل مشارکت مولفان کتاب در بیش از 40 طرح توسعه‌ی شهری و منطقه‌ای است و با هدف یاری رساندن به برنامه‌ریزان و طراحان شهری، طی فرایند برنامه‌ریزی، طراحی و اجرا و نیز دست‌یابی به سامانه‌ی بهینه‌ای از فضاها و مکان‌های شهری تهیه شده است. این کتاب می‌تواند به منزله‌ی یکی ازمنابع اصلی درس بهسازی و نوسازی شهری در هر سه رشته‌ی شهرسازی (برنامه‌ریزی و طراحی)، جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری و معماری در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مورد استفاده قرار گیرد.