رفتار و روابط انسانی در سازمانهای آموزشی هزاره ی سوم

جهان پستمدرن، جهانی است که در آن سرمایه به صورت پول یا ماشین‌آلات نیست، بلکه به صورت اطلاعات است. این جهان متعلق به هیچ گروهی، مگر «کارگران فکری» (خلاق و اندیشمند)، نیست؛ جهان اطلاعاتی پستمدرن، مقدار کارگران فکری را کاهش نداده، بلکه فقط بار تصمیم گیری را افزایش داده است. در این دوران سازمانهای آموزشی و تربیتی از حال سنتی خارج و تبدیل به محیطهای آموزشی مجازی شده است که همراه خود چالشهای جدیدی را نیز به ارمغان آورده است. در هر صورت پسامدرنگرایی با هزارة سوم مواجه گردیده است و در جهت تغییرات و تحولات، سازمانها و ساختارهای جدیدی به وجود آمده است که شکل جدیدی از رفتار روابط انسانی را طلب میکند. نگارنده در کتاب جاضر در صدد است که رفتار و روابط انسان در سازمانهای آموزشی را با نگرش جدید و پسانوینگرایانه در هزارة سوم، مورد تحلیل قرار دهد.