اسطوره و آیین از روزگار باستان تا امروز

اسطوره، در زبان عربی به معنای روایت و حدیثی است که اساس و اعتباری ندارد. در سدة نوزدهم، اسطوره را تصویر نمادین پدیده‌های طبیعت می‌دانستند که به زبانی محسوس قابل تبیین است؛ هم‌چنین بیانگر آراء و عقاید یک قوم است. در کتاب حاضر، پیوند اسطوره و آئین، «آئین شمنی»، هزاره‌گرایی و انسان‌شناسی انسان‌گرا مورد بررسی قرار گرفته و در مکتب‌ها و دیدگاه‌های گوناگون اسطوره‌شناسی بیان شده است. در این اثر با دیدگاه‌های مختلفی چون «دومزیل، کارکردگرایی» و... دربارة اسطوره‌شناسی و آئین روبه‌ررو می‌شویم. عنوان‌های فصل‌های کتاب عبارت است از: اسطوره در روزگار باستان، اسطوره در قرون وسطی، اسطوره در سده‌های هجده و نوزده، دین و اسطوره و آئین، هزاره‌گرایی و جنبش‌های هزاره‌گرا، تلفیق فرهنگی و...