رابطه‌ی علیت در حقوق کیفری ایران و انگلستان

مسالة علیت از دیرباز از مهم‌ترین ابهامات و دغدغه‌های نوع بشر بوده است. به بیان ساده می‌توان گفت، هرگاه میان دو رویداد رابطه‌ای برقرار باشد، و یکی بر دیگری اثر گذارد و موجب تغییر یا خلق موجودی نو گردد، میان آن دو رویداد یا شئ رابطة علیت برقرار است. علت، رویداد مقدم و موثر در ایجاد رویداد موخر است. معلول نیز رویداد یا وضعیت حادث و نوظهوری است که پیش‌تر وجود نداشته و در پی علت به وجود می‌آید. این برداشت ساده و اولیه از علیت و علت و معلول تقریبا مورد وفاق همة کسانی است، که در باب علیت اظهار نظر و یا تحقیق می‌کنند. نگارنده دربارة موضوع کتاب حاضر اذعان می‌دارد؛ «موضوع این کتاب، عبارت است از مطالعة تطبیقی رابطة علیت در حقوی کیفری ایران و انگلستان، این موضوع ارتباط عمیقی با مسائل فلسفی و علمی مربوط به علیت دارد. البته علیت در حقوق کیفری خود دارای مفهومی مستقل و ممتاز از مفهوم علیت در فلسفه و سایر علوم تجربی است». نویسندة کتاب حاضر روش تحقیق خود را این‌چنین عنوان می‌کند: «روش تحقیق ما کتابخانه‌ای است. در زمینة موضوع کتاب از کتب و مقالات گوناگون فارسی، انگلیسی و بعضا عربی استفاده شده است... نوع تحقیق و پژوهش بنیادی است. وی در ادامه می‌افزاید: «صبغه و نمای کلان این کتاب بیش از آنکه جنبة فقهی داشته باشد، جنبة حقوقی و رویه‌ای دارد. بر این اساس و به دلیل آن که در دانشگاه‌های ایرانی، رساله‌های متعددی با محوریت رابطة سببیت در فقه اسلامی نگارش یافته، لذا نگارنده صرفا از حیث تطبیقی و به فراخور مطالب به دیدگاه‌های فقها استناد و آنها را تحلیل کرده است».