نشانه‌شناسی هنر

امروزه نشانه‌شناسی دانشی است که به یک شاخة علمی خود ایستا تبدیل شده است و البته پیوندهای بسیاری با دیگر شاخه‌های علمی، به ویژه زبان‌شناسی دارد. علوم دیگر نیز از نشانه‌شناسی به عنوان ابزاری برای تحلیل‌های خود استفاده می‌کنند. شاید امروز دیگر یکی از رویکردهای غالب در نقد و تحلیل آثار هنری، تحلیل‌های نشانه‌شناختی باشد. مجموعة حاضر، حاوی مقالات سومین هم‌اندیشی سالانة نشانه‌شناسی هنر در اسفندماه 1384 است و محورهای اصلی آن عبارت‌اند از: روش‌شناسی مکتب‌ها و نظریه‌پردازان نشانه‌شناسی، روش‌شناسی و رویکردهای مختلف نشانه‌شناختی (روان‌شناختی، جامعه‌شناختی و مردم‌شناختی)، روش‌شناسی مطالعات نشانه‌شناختی رسانه‌ها و نظام‌های نشانه‌ای مختلف (سینما، نمایش، عکاسی، نقاشی، ادبیات و هنر مجازی) و... عنوان برخی از مقالات نیز بدین‌قرار است: «خاستگاه فلسفی روش‌شناسی در دانش نشانه‌شناسی/ احمد پاکتچی»، «عصر پساروش‌گرایی در نشانه‌شناسی گفتمانی: روش‌گریزی یا به‌گزینی؟/ فرهاد ساسانی»، «بعد حقیقت غایی کلام در تصویر/ علی‌ عباسی» و «نشانه‌شناسی پساساخت‌گرا: روش‌شناسی و واسازی متن هنری/ امیرعلی نجومیان».