از خاک تا افلاک

هیچ آفریده‌ای قبل از انسان مقام اشرف مخلوقات نیافته بود و این موجود نوپا به واسطۀ دمیده شدن روحی قدسی در او بهترین مخلوقات شد و فقط انسان است که می‌تواند در مسیر الی‌الله به همۀ کمالات خویش برسد و این مسیری پایان‌ناپذیر است. بنابراین می‌توان دریافت، انسانی که با عنایت پروردگار خلق شد، دارای درجه‌ای بس متعالی در بین موجودات است که برترین فرشتگان و مقربان درگاه به او رشک بردند. انسان موجودی است که یک سوی وجود او به خاک منتهی می‌شود و سوی دیگرش به عرش پروردگار؛ یعنی انسان می‌تواند با توجه به اختیاری که دارد، مسیر قرب الهی را بپیماید، انسان بماند و مورد ستایش و سجدۀ فرشتگان قرار گیرد و یا می‌تواند پست شود، از انسان به حیوان مبدل گردد و بلکه از آن هم پست‌تر و خوارتر شود. در کتاب حاضر، به اجمال چگونگی رسیدن به حقیقت محض در پی سیر تعالی و تکامل توضیح داده شده است.‌