سالنامه‌نگاری در ایران

سالنامه یا کتاب سال (Year Book) هم‌چنان که از معنای لغوی آن برمی‌آید، یعنی کتابی که در آن خلاصۀ اخبار و آمار یک‌ساله را بنویسند و یا نشریه‌ای که رویدادهای یک سال را بار دیگر مرور کند. سالنامه‌نگاری در ایران پیشینۀ دیرینه‌ای دارد. از منابع باستان برمی‌آید که نگارش سالنامه قبل از ورود کاغذ و چاپ در ایران معمول بوده است. اما سالنامه به مفهوم امروزی، در ایران، پس از ورود صنعت چاپ و 37 سال پس از انتشار نخستین نشریۀ ادواری چاپی ایران متولد شد. سالنامه‌نگاری در ایران تا سال 1386 شمسی، 136 سال خورشیدی پیشینه دارد و در این گستر‌ۀ زمانی بیش از 50 عنوان سالنامه انتشار یافته است. از آن‌جایی که در ایران تاکنون سیاهه‌ای از سالنامه‌ها فراهم نیامده است، نگارنده در پی انجام این کار بوده است. در کتاب سالنامه‌ها در چهار برهۀ زمانی معرفی شده‌اند: 1290 ق تا 1300 شمسی؛ 20-1301 ش؛ 57-1321 ش؛ 86-1358 ش.