سبک‌شناسی اعجاز بلاغی قرآن

معجزۀ حضرت محمد (ص) بر خلاف معجزات پیامبران پیشین، که همگی حس کردنی بودند، تنها یک کتاب بود؛ اما این کتاب در میان مردمی نازل شد که هنرشان، فصاحت و بلاغت بود. عرب‌ها در شیوایی گفتار و سخنوری و ستیزه‌گری هنگام دشمنی سرآمد بودند، اما قرآن این مهارت را نقض و خرق عادت کرد و در عین حال به زبان آنان و سنت‌های سخنوری آنان نازل شد. از جنبه‌های آشکار اعجاز قرآن، اعجاز بلاغی آن است. نگارنده در کتاب حاضر پس از بیان مفهوم اعجاز و تبیین اعجاز بلاغی به موضوع سبک و بلاغت عربی می‌پردازد و نظریه‌های مختلف قرآن‌پژوهان را بیان می‌کند. در ادامه چهار رویکرد زیباشناختی، زبان‌شناختی، هنری و عقلی دربارۀ قرآن را بررسی می‌کند و در پایان نیز به بررسی هنری قرآن از نظر گزینش واژگان، نظم، آوا و گسترش آیات می‌پردازد.