مقابله با گرایش به خودکشی

در بیان مشکلاتی که درمان‌گران بالینی با آن روبه‌رو می‌شوند، هیچ‌یک به اندازه‌ی خودکشی فوریت ندارد. داده‌ها نشان می‌دهند که خودکشی هم‌چنان یکی از علل پیش‌تاز مرگ در میان جوانان و متاسفانه رو به افزایش است. با وجود این، درمان‌گران بالینی برای مقابله با این ژرف‌ترین مشکل بشر، به گونه‌ای حیرت‌انگیز، فاقد ابزار مناسب هستند. در حالی که درباره‌ی نشان‌هایی نظیر افسردگی و اختلال شخصیت که خودکشی به شدت با آن‌ها هم‌بسته است، رویکردهای درمانی سازمان‌یافته‌ای وجود دارد. هیچ‌گونه راهبرد مبتنی بر تجربه‌ای که رفتار خودکشی‌گرایانه را مستقیما و اختصاصا آماج خویش قرار دهد، در دسترس درمان‌گران نبوده است. نگارندگان کتاب حاضر، برای نخستن‌بار، برنامه‌ی درمانی انعطاف‌پذیری را به درمان‌گران بالینی عرضه می‌کنند. این برنامه، هدف‌مندانه و با رعایت محدود بودن زمان نگاشته شده و از پشتوانه‌ی تجربی برخوردار است. به این ترتیب، درمان‌گرانی که با فوریت رفتار خودکشی‌گرایانه روبه‌رو می‌شوند، می‌توانند درباره‌ی محتوا و زمان مداخله‌ی درنظر گرفته شده برای حذف رفتار خودکشی‌گرایانه تصمیم بگیرند و اثربخشی اقدامات خویش را به طور مستمر ارزیابی کنند. کتاب در دو بخش تدوین شده است. در بخش نخست به مبانی نظری و تجربی پرداخته شده و در بخش دوم، اقدامات اختصاصی لازم در زمینه‌ی سنجش و درمان خودکشی‌گرایی شرح داده شده است. هم‌چنین مطالبی در باب مفهوم‌سازی موردی، سنجش خطر، مداخله در بحران، برنامه‌ریزی درمان، پایش نتیجه‌ی درمان و... نیز گردآوری شده است.