آیت‌الله حاج میر سید احمد طباطبایی، برادر سید محمد طباطبایی، پیشگام در امر "تاسیس" و "تصحیح" مشروطیت

آیت الله سید احمد طباطبایی (1329-1264 ق)، برادر سید محمد طباطبایی، از پیشوایان مذهبی انقلاب مشروطه‌ی ایران است. سید احمد با این که شش ماه بیش‌تر از برادر خود در راه جنبش عدالت‌خواهی و ضد مشروطه گام برداشته، اما در تاریخ معاصر ایران شخصیتی گمنام‌تر از برادر خویش دارد. نویسنده دلیل این گمنامی و هم‌چنین محو شدن شخصیتی چون سید محمد طباطبایی در مشروطه‌ی دوم (یعنی از فتح تهران و تجدید رژیم مشروطیت به بعد) را سیاست‌های جریان تندرو و سکولار مشروطه مبنی بر از میدان به در کردن روحانیان به هر شیوه‌ای می‌داند. نویسنده پس از معرفی مختصر اجداد و نزدیکان سید احمد، به روزهای زندگی ایشان و تحصیل و فعالیت‌های دینی، اجتماعی و سیاسی آیت‌الله می‌پردازد. ورود سید احمد در جنبش عدالتخواهی و مهم‌ترین رویدادهای این دوران در بخش چهارم کتاب مطرح شده است. در بخش پنجم به تلاش‌های ایشان در راستای اصلاح مشروطیت اشاره گردیده است. تحصن در حضرت عبدالعظیم، واقعه‌ی توپخانه و نقش سید احمد، شورش برشکنندگان پیمان و تلاش نافرجام مشروطه‌خواهان برای جدایی سید احمد از شیخ فضل‌الله نوری از جمله وقایع ذکر شده در این بخش است. انحلال مجلس و ایجاد فرصتی برای احیای عدالتخانه موضوع بخش ششم است. بخش پایانی نیز به دوره‌ی مشروطه‌ی دوم و سلطه‌ی جناح تندرو و سکولار بر کشور اختصاص دارد. کتاب با دو ضمیمه تحت عنوان "بقعه‌ی صادقیه" و "آقا سید صادق طباطبایی فراماسون نبود!" به پایان می‌رسد.