جنون روز

نویسنده در این اثر بخش مهمی از گذشته‌ی سیاسی، روانی، پزشکی و عاشقانه‌اش را به شیوه‌ای غیر مستقیم و به گونه‌ای ادبی روایت می‌کند. وی پس از افشای فجایع نازیسم، به دست یازیدن به سکوت اشاره می‌کند در بخشی دیگر از کتاب، سپردن خود به دست پزشکان که کارشان تحت نظارت قرار دادن است را یادآور می‌شود. در آغاز این نوشتار تصریح گردیده است: "نه فاضل‌ام نه جاهل. خوشی‌هایی داشته‌ام. این که چیزی نیست. زندگی می‌کنم و این زندگی بیش‌ترین لذت را به من می‌بخشد. پس مرگ؟ وقتی بمیرم (شاید همین حالا) به لذت بی‌کرانی می‌رسم. از مزه‌ی اولیه‌ی مرگ حرفی نمی‌زنم که بی‌مزه است و اغلب نامطبوع. دردکشیدن خرفت می‌کند. اما حقیقت مهمی که از آن مطمئن‌ام از این قرار است: از زندگی کردن لذتی بی‌حد و حصر دارم و از مردن، ارضای خاطری بی‌حد".