تنهاترین مرد تاریخ

توصیفی از ابعاد شخصیت و زندگانی ابراهیم(ع) در قرآن کریم و مبارزات ایشان در مقابله با کفر و شرک زمان خویش است. در این نوشتار به بررسی نوع برخورد فرهنگی ابراهیم با جامعه و تفکرات مردم عصر خویش پرداخته شده و ضمن معرفت‌شناسی قوم این پیامبر الهی، به شباهت‌های زمان ایشان با آخرالزمان پرداخته شده و موانع و مشکلاتی که این پیامبر اولوالعزم در زمینه هدایت قوم خویش با آن مواجه بود، مورد بحث و بررسی قرار گرفته و همین مشکلات برای امام مهدی(ع) در اصلاح مردم در آخرالزمان، به تصویر کشیده شده است. نویسنده معتقد است پلورلیسم دینی و برداشت متفاوت از دین مشکل مشترک ابراهیم و امام مهدی بوده و استدلال‌های عقلی آنان برای متقاعد کردن مردم زمان خویش مشابه می‌باشد. وی جاهلیت زمان ابراهیم را با جاهلیت آخرالزمان مقایسه نموده و رفتارهای مشابه این دو رهبر الهی را در مواجهه با جاهلیت مردم زمان خویش، مقایسه نموده است.