سایه‌ی ایزوت و شکرخند شیرین

نگارنده در قسمت اول کتاب، داستان عاشقانه "ایزوت و تریستان" را در ادبیات غرب بررسی می‌کند، سپس در قسمت دوم، نقش زنان اسطوره‌ساز را در ادبیات و داستان‌های عاشقانه ایران نقد و تحلیل می‌نماید. در کتاب تصریح شده است: "افسانه تریستان و ایزوت در قرن 12 میلادی، زمینه‌ساز پیدایی یکی از اساطیر اصلی و بنیادین مغرب زمین شد یعنی اسطوره ظهور عشق مقدر محتومی که به مرگ رهنمون است و با رشته‌هایی ناگسستنی، عشق (Eros) و مرگ (Thantos) را درهم می‌کند. همانگونه که این اسطوره تریستان،.... بر بنیاد زناشویی در غرب سایه افکنده است و پایه‌هایش را لرزانده است، سیمای شیرین نیز در نظر زن مظلوم ایرانی با همه ستم‌هایی که بر وی رفته است و تشنیع و تحقیری که در حقش روا داشته‌اند، آرمان یا کمال مطلوب زنان را رقم می‌زده است که همانا زناشویی، غالبا مصلحت‌آمیز و از سر ناچاری است، چون ازدواج تنها راه انس و آشنایی با مرد به شمار می‌آمده است، گر چه در بسیاری موارد آبستن واقعیت تلخ دلشکنی بوده که سراب شبهه فریبنده‌ای را زایل ساخته است.... اسطوره تریستان و ایزوت که حدیث عشق شیفتگی محتومی است، ضد نهاد زناشویی و جفت زن و شوهر است و این اسطوره در غرب پدید آمده و رواج یافته است.... در سرزمین‌های هند و چین، ادبیات عشق شیفتگی وجود ندارد. عشق شیفتگی، مستلزم اعتقاد مادر آورد به بی‌همتایی و یگانگی معشوق است، اما ادیان آسیایی، چنین چیزی را باور ندارند....". از حد و مرز من و انهدام آن‌اند.....".