هفت اصل تزئینی هنر ایران

کتاب حاضر، نخستین پژوهش در باب هفت اصل تزئینی هنر ایران است؛ هفت اصلی که از سده‌های نخستین اسلامی تا اواسط دوره قاجار، به رسانه‌های هنر ایران ابعاد بین‌المللی و هویتی کاملاً ایرانی-اسلامی بخشید. این هفت اصل، در حقیقت صور خیال بصیر هنرهای ایرانی بود. هنرمندان ایران با تشبه به نقش‌مایه‌های جهانی روزگار خود، قالب و اسلوب این هفت اصل را در کمال لطافت، ملاحت، دل‌آویزی و نغز سامان بخشیدند و پایه‌ای استوار و متین برای نقوش تزئینی هنر ایران تدارک دیدند؛ کیفیتی که شور و گرمی و قوت اثرات آن را هنوز می‌توان در نقوش تزئینی جهان اسلام و هنرهای سایر ملل جهان مشاهده نمود. رونق پست‌مدرنیسم در هنر ایران، شماری از این اصول هفت‌گانه را از واژگان بصیر هنرهای ایران زدود. کتاب حاضر، می‌تواند مرجعی برای بازکاوی و بازشناسی این اصول هفت‌گانه هنر ایران باشد و نظم متناوب و کمال مطلوب آن را بازنمایی کند.