نشانه‌شناسی و زبان‌شناسی اسلامی

کتاب حاضر، پژوهشی است که با هدف ارائه نظامی نو از دستور زبان همسو با اعتقاد به تناظر هستی با زبان است، که پس از تبیین مبانی نظری این نگرش در بخشی مبانی عملی اصول مقدماتی آن ارائه می‌شود. در این جستار مؤلف کوشیده با برخی رهیافت‌های قرآنی در حد بضاعت مزجات، خطوط کلی و آغازین مکتبی نشانه شناختی و زبان‌شناختی را با رویکردی اسلامی و قرآنی به فرزانگان عرصه زبان تقدیم کند. در این پژوهش با الهام از چهار سفر عرفانی که «صدرالمتألهین» به جهان فلسفه آورد و ما به جهان زبان، نشانه‌شناسی را برای تبیین صعود از لفظ به معنا، و زبان‌شناسی اسلامی را برای تبیین نزول از معنا به لفظ با طرحی نو به نام دستور زبان هستی‌گرا که دستوری جهانی یا عمومی، نظری و نیز کاربری است، ترسیم‌شده است.