سیره‌نویسان و قرآن

پژوهشی تاریخی در زمینه نقش قرآن در سیره‌نویسی مورخان در صدر اسلام و سده‌های نخستین تاریخ اسلام است. در این اثر با مراجعه به منابع کهن و جدید سیره‌نویسی، روند مراجعه به قرآن کریم به عنوان یک منبع مهم تاریخی در مطالعات مربوط به سیره نبوی، مورد بررسی و پی‌گیری تاریخی قرار گرفته سیر تطور آن و افزایش و گسترش مراجعه به قرآن توسط سیره‌نویسان مسلمان از لحاظ کمیت و کیفیت ترسیم شده است. نویسنده ضمن ارایه پیشینه‌ای تاریخی از سیره‌نویسی، به انواع و آسیب‌های پیش روی آن اشاره نموده و خدمات متقابل قرآن و تاریخ را در این زمینه بررسی نموده است. وی معتقد است فهم تاریخ و زوایای مختلف آن به فهم قرآن کمک شایانی نموده و از آن طرف نیز فهم دقیق قرآن مستلزم فهم درستی از وقایع تاریخ صدر اسلام داشته و بسیاری از ابهامات و تناقضات ظاهری قرآن را برطرف می‌نماید. آنگاه وی به سیر تاریخی استناد سیره‌نویسان به قرآن برای تدوین سیره نبوی و شیوه‌ها و اهداف استناد آنان به قرآن اشاره نموده و از لحاظ قرآنی به نقد و بررسی برخی از گزارشات تاریخی آنان پرداخته است.