هزار و یک شب: حکایت دلگشای پرندگان و حیوانات: بر اساس نسخه‌های عربی

حکایات حیوانات که تحت عنوان مستقل "حکایات طریفه تتعلق بالطیور و الحیوان" و صفحات فصل "شاه و پسر و کنیز و هفت وزیر" و "جلیعادشاه و شماس" آمده است، در حقیقت بازنوشت‌ها یا روایت‌هایی از حکایات کتاب‌های هندی و متل‌ها و امثال‌ و حکم ازوپ است. با این تفاوت که از شیوه‌های حکایت‌نویسی متاخر در نگارش و بازنویسی آن‌ها استفاده شده است. برای مثال نخستین قصه، "حکایت دلگشای پرندگان و حیوانات"، بیش از آن که رنگ حکایت و مثل و متل داشته باشد، حماسه‌ی حیوانات است، زیرا هم شخصیت‌های آن‌ جانورانی با رفتار و هنجار انسانی‌اند و هم رسم و رسوم نادرست زمانه‌ی خویش را به طعنه و ریش‌خند گرفته‌اند و در ظاهر استعاره یا کنایه‌ای از طبقات اجتماعی و افراد ممتاز جامعه هستند. از این گذشته اطناب حکایات، یادآور سبک باروک است که اغلب داستان‌های هزار و یک شب بدان شیوه روایت شده‌اند. به زعم مترجم، کل بخش "حکایات دلگشا..." به نظم بوده و نویسنده‌ای گمنام آن را به نثر عربی درآورده و جابه‌جا اشعاری از آن را نگه داشته است. قصه‌های هندی بخش "شماس و هفت وزیر" تا حدی شباهت‌های آشکار با منبع خود دارند؛ برای مثال داستان "کک و موش" نقیضه‌ای از داستان "شپش و کک" در "پنجه‌ی تنتره" است. حکایت‌ها در هر بخش زبان متفاوتی دارند".