ایران بین دو انقلاب: درآمدی بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران معاصر

پژوهش حاضر، در آمدی است بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران معاصر از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی که طی آن نویسنده تاثیرات متقابل سازمان‌های سیاسی و نیروهای اجتماعی ایران را ارزیابی می‌کند .وی با تقسیم نیروهای اجتماعی به ((گروهای قومی)) و ((طبقات اجتماعی)) سعی دارد میزان تاثیر نظام‌های سیاسی بر نظام‌های اجتماعی را بازنماید .((آبراهامیان)) در این اثر، ابتدا ساختار اجتماعی سیاسی دوره قاجار و علل و پیامدهای انقلاب مشروطیت را تشریح کرده سپس ضمن بررسی دوره رضاشاه، سقوط او و سال‌های بحرانی شهریور 1320تا مرداد 1332به اهمیت تاثیر و تاثر نیروهای سیاسی این دوره اشاره می‌کند .نگارنده همچنین با مرور سال‌های پس از کودتا تا آستانه انقلاب اسلامی، علل وقوع انقلاب و نیروهای مووثر در آن را از نظر می‌گذراند و اهم حوادث و نیروهای سیاسی و اجتماعی مووثر این دوره را تجزیه و تحلیل می‌کند و سرانجام چنین نتیجه می‌گیرد که علت وقوع انقلاب، مبتنی بر توسعه ناهمگونی بود که رژیم محمدرضاشاه، خواه‌ناخواه، در پیش گرفته بود .((آبراهامیان)) با بررسی نقش مهم اسلام و نیز نقش تعیین کننده شخص امام خمینی(ره) در پیروزی انقلاب، مباحث کتاب را به پایان می‌برد .صفحات پایانی به کتاب‌شناسی و نمایه اختصاص دارد .