خمار مستی: خودشناسی با مثنوی مولانا

در کتاب حاضر، نگارنده سعی دارد تا با بررسی مفاهیم بلند و عمیق مثنوی بر اساس روان‌شناسی تحلیلی «کارل گوستاو یونگ»، الگو و مدلی از مثنوی برای خودشناسی ارائه دهد. این الگو به‌دور از مفاهیم پیچیده و غیرضروری عرفانی شکل گرفته است. پیچیدگی‌هایی که مولانا را اسیر لفاظی های پنهان و آشکار خود قرار داده‌اند و هر تفسیری را به غیر از آنچه در 100 سال اخیر به‌گونه‌ای متفاوت مطرح می‌شود، رد می‌کنند. نگارنده سعی دارد، این تابوی متعصبانه را در هم شکند و با استفاده از مفاهیم روان‌شناسی تحلیلی «یونگ»، مثنوی را به‌عنوان بزرگ‌ترین راهنمای خودشناسی معرفی کند.